Illona Hartman, het verhaal

Illona had als tiener een droom: naar Amerika gaan! Want daar zou ze mogelijk hockey en studie kunnen combineren. Maar om naar Amerika te mogen, moet je op een bepaald niveau hockeyen. Een afwijzing volgde voor Illona. Ze liet het er niet bij zitten en Illona besloot om te gaan reizen. Inmiddels studeert Illona in Amerika, heeft zij een doel en vertelt zij in deze blog meer over haar missie!

 

Kennismaken met Illona

Mijn naam is Illona Hartman en 24 jaar geleden ben ik geboren in Haarlem. Mijn ouders en de rest van mijn familie woont nog steeds rondom Haarlem. Ik daarentegen woon inmiddels in de Amerikaanse staat Ohio waar ik mijn hockeycarrière en studie heb voortgezet. Rond mijn 16e hoorde ik dat hockeysters in Amerika een sportbeurs kunnen krijgen om je studie aan de universiteit te kunnen volgen. Mijn Engelse cijfers waren bizar slecht dus een jaar (of meer) naar Amerika leek geen slecht idee om mijn Engels te kunnen verbeteren. Echter werd mij verteld dat mijn hockeyvaardigheden niet goed genoeg zouden zijn voor een volledige sportbeurs en het prijskaartje van een jaar studeren kost zelfs met een 60% beurs nog zo’n 10.000 dollar per jaar… Daar viel mijn droom in deugen dacht ik toen, vooral omdat de Nederlandse regering besloot de studiebeurs af te schaffen waardoor ik vanuit Nederland helemaal geen studiefinanciering kon ontvangen als ik voor een tussenjaar naar Amerika zou gaan.

 

Illona

 

Ervoor gaan!

Desondanks besloot ik na de middelbare school alsnog een jaar er tussenuit te gaan om te werken, reizen en te bedenken welke studie goed bij mij en mijn kwaliteit past naast het verbeteren van mijn “hockey skills”. Tijdens dit jaar werkte ik vier dagen per week bij een lunchroom om vervolgens in de zomer van 2014 naar Afrika af te kunnen reizen. Hier bracht ik zes weken door waarvan vier weken gefocust waren op vrijwilligerswerk in Swaziland. Dit vrijwilligerswerk bestond vooral uit het lesgeven van basis wiskunde en Engels aan vierjarige wezen. In Afrika groeide mijn passie voor het helpen van anderen door het gebruik maken van mijn kwaliteiten: creativiteit en wiskunde.

 

Liefde voor bouwkunde en hockey

In 2014 begon ik zodoende aan de studie bouwkunde aan de Technische Universiteit in Eindhoven. Hier had ik al snel genoeg door dat ik een zwak had voor architectuur en het ontwerpen van de meest bizarre duurzame gebouwen, vooral de constructie kant en hoe zo’n gebouw overeind blijft vond ik erg interessant. Tijdens mijn eerste jaar bouwkunde was ik nog steeds fanatiek aan het hockeyen en ik speelde inmiddels 2 niveaus onder het landelijke niveau met een team in Bloemendaal en Eindhoven. Mijn Amerikaanse droom begon weer op te borrelen en ik besloot met de hulp van “MADE Scholarships” op zoek te gaan naar een Amerikaanse universiteit die mij in het hockeyteam zou willen.

 

Illona Hockey

 

Het verlossende nieuws

In februari 2015 kreeg ik het verlossende nieuws dat ik was gescout om voor Ohio University te mogen hockeyen de komende drie tot vier jaar terwijl ik mijn bachelor in het Engels kon vervolgen! Wow, dat was nogal een stap met onwijs veel papierwerk maar tot nu toe een ontzettende toffe ervaring om in Amerika te kunnen studeren en hockeyen. Inmiddels zit ik in mijn vierde jaar (de bachelor is hier vier in plaats van drie jaar) civiele techniek (de specificatie bouwkunde kennen ze niet in Amerika) en hoop ik in mei mijn Amerikaanse diploma op te halen tijdens “Graduation Day”!

 

Reden van start Instagramaccount

Volgende zomer ren ik van San Francicsco naar Baltimore. Dit is van de west kust van Amerika naar de oost kust. Voor 49 dagen lang zal ik met een team van ongeveer 20 jongvolwassenen gaan rennen met de “4K for Cancer” voor “The Ulman Foundation”. Ik ben mijn Instagram account sinds januari 2018 gestart om mijn voorbereidingen en reis met jullie te delen. Daarnaast schrijf ik sinds mijn studie in Amerika blogs in zowel Nederlands als Engels die op mijn website te vinden zijn. Op deze website zal ik tijdens de zomer ook proberen wekelijks een update te schrijven over waar en hoeveel we hebben gerend die week en wat wij hebben gedaan met het geld wat ik tijdens deze periode probeer op te halen. Inmiddels zit ik al op de 8000 dollar voor het goede doel waar we voor rennen: “Cancer changes lives, so do we!”

 

Illona’s drijfveren

In september 2017 zat ik te denken om een “roadtrip” door Amerika te plannen om meer van dit magische land te kunnen zien tijdens mijn studie hier. Rond deze periode zag ik een advertentie op Instagram over een hardloopprogramma kriskras door Amerika! Met mijn sportieve achtergrond door hockey en mijn wilskracht om anderen te willen helpen was de beslissing snel gemaakt. Rond september dat jaar was mijn achternichtje van zes maanden oud, Leighton Hailey van Leeuwen, gediagnosticeerd met een zeldzame vorm van acute myeloïde leukemie… Het leek allemaal samen te komen en ik wilde een positieve draai aan deze verschrikkelijke gebeurtenis geven door mijn “4K for Cancer run” aan Leighton Hailey op te dragen. Opdat het wat steun voor mijn familie thuis kon geven vanuit Amerika. Een maand later, in oktober, was ik geaccepteerd om mee te mogen rennen met “Team Baltimore”!

Een heftig jaar voor Illona

Het jaar daarna was een wirwar van gebeurtenissen waarvan ik het meeste nog steeds niet helemaal kan bevatten. Zo haalde ik binnen een paar maanden het minimumbedrag op om mee te mogen rennen ($4500), kreeg Hailey een stamceltransplantatie in januari en ging haar herstel de goede kant op. Mijn hockeyteam kreeg een nieuwe hoofdcoach die onwijs veel positieve energie in ons “athletic program” bracht. Helaas sloeg het noodlot toe in maart. Tijdens een hockeytraining kreeg ik een hersenschudding, inmiddels de derde binnen 2,5 jaar, en een paar dagen later kreeg ik het verschrikkelijke nieuws dat Leighton haar stamceltransplantatie niet de goede resultaten had gebracht. Ze ging snel achteruit en een week na mijn eigen hoofdletsel diagnose zat ik in een vliegtuig terug naar Nederland om bij Leighton haar begrafenis te kunnen zijn…

 

Illona nichtje

Het delen van berichten op sociale media

Na de verdrietige gebeurtenissen verwerkte ik mijn verdriet onder andere in het schrijven van sociale mediaberichten voor mijn Facebookpagina en Instagramaccount, en ik schreef meer blogs op mijn website. Hardlopen en hockeyen als uitlaat kan ik sinds mijn hersenschudding niet meer. Ik ben tijdens mijn laatste studiejaar bijvoorbeeld medisch afgekeurd om nog te mogen hockeyen door mijn teamarts en hardlopen maakt mijn symptomen nog steeds erger. Symptomen als hoofdpijn maar ook duizeligheid, een licht gevoel in mijn hoofd, en licht- en geluidgevoeligheid. In principe alles wat te maken heeft met over-stimulatie van de hersenen. Inmiddels heb ik zes verschillende artsen gezien van fysiotherapeuten tot een neurologische oogarts en een cranio-sacrale therapeut. De drie verschillende therapieën en medicijnen hebben waarschijnlijk wel wat geholpen bij het herstel maar helaas niet volledige.

 

Leerproces ondanks alles

Mijn aandoening heeft nu een naam: “post-concussion syndrome”. Dit kan bij 10% van de hersenschuddingen voorkomen en helaas hoor ik daarbij. Echter, heb ik ook onwijs veel geleerd van deze diagnose. Zo ben ik nog steeds vastberaden om mijn “4K for Cancer” aankomende zomer te doen, al doe ik het kruipend. Ik ben er ook zeker van dat ik ondanks de constante hoofdpijn en het treurende verlies van mijn achternichtje nog steeds mijn bachelor kan halen – zonder studievertraging – met cijfers die mij cum laude op mijn diploma zal geven. Ook heb ik een beter balans gevonden tussen rust en werk om niet mijn herstel te belemmeren. Ik hoop volgend jaar of anders het jaar daarop nog steeds een master aan een andere Amerikaanse universiteit te kunnen voortzetten zoals MIT of Colorado Boulder! Mijn herstel en voorbereidingen voor mijn ambities zijn te volgen op sociale media en mijn website.

 

Het uitstralen dat je iets toch gedaan hebt

Ik ben een volle voorstander van “liever spijt van iets wat ik wel gedaan heb, dan van wat ik niet gedaan heb” zolang het niemand anders pijn doet of ik de wet moet overtreden. Dit hoop ik uit te stralen op sociale media maar ook in het dagelijks leven. Daarnaast kan ik de kracht van optimisme ook steeds waarderen. Het is zo belangrijk om altijd het positieve te kunnen zien, in alles. Ik kan dan – momenteel – niet hardlopen of te lang op beeldschermen kijken, maar ik kan nog wel lopen en een gesprek hebben met vrienden zonder pijn! Ik kan ook nog steeds naar school en ik weet zeker dat ik hoe dan ook mee kan doen aan mijn 4K for cancer aanstaande zomer (2019) na het behalen van mijn diploma in civiele techniek.

 

Illona hardlopen

Onderscheiden van anderen

Online onderscheid ik mij door mijzelf te zijn en mijn eigen creativiteit door middel van beeld (foto’s, video’s) en schrijven te publiceren. Op mijn Instagram account probeer ik bijvoorbeeld mijn passie voor reizen, architectuur, en hardlopen te delen. Ik maak het een geheel door te spelen met mijn feed. Je ziet veel zwart en wit voor “cancer awareness”. Kanker kan namelijk de zwarte lijn zijn door iemands kleurrijke leven (in mijn geval ook door mijn feed). Kanker heeft niet alleen impact op een individu, het rukt hele gezinnen en families of soms “communities” apart. Het voelt goed om op deze manier mijn steentje bij te dragen aan de kankergemeenschap. En op deze manier mijn lieve, altijd vrolijke achternichtje Leighton te herdenken (#TeamLeighton).

 

Illona en gezond genoeg

Gezond Genoeg is voor mij het vinden van balans. De balans tussen rust en herstel om – hopelijk – binnen een paar weken of maanden weer pijnvrij en grenzeloos door het leven te kunnen huppelen.

 

Waarom kennismaken met jou?

Door mijn ervaring van verschillende culturen als traumatische gebeurtenissen heb ik ontzettend veel geleerd over mijzelf. Mijn eigen ambities, kwaliteiten en dromen. Dit hoop ik te delen om anderen ook aan te sporen hun dromen te vinden en na te volgen. Je kunt alles, zolang je er maar volledig in gelooft en er totaal achter staat. “Don’t follow your dream, chase it.” Niemand pakt die droom van je af. Maar niemand kan deze droom werkelijkheid maken behalve jezelf!

 

Illona’s hoogtepunten

Mijn hoogtepunt van de afgelopen jaren was  het binnenhalen van een volledige sportbeurs. Zo kon ik  om mijn studie zonder kosten in Amerika voort te kunnen zetten. Daarnaast heb ik ook mijn tienerdroom vervuld: hockeyen aan een Amerikaanse universiteit. “Living the American Dream”.

 

Illona’s wensen en dromen

Volgend jaar of het jaar daarop hoop ik mijn master “Structural Engineering” te kunnen starten in Amerika of in Nederland. Afhankelijk van mijn herstel besluit ik misschien om weer een tussenjaar te nemen om bij een constructeurs bedrijf te werken. Zo spaar ik genoeg geld op om een paar maanden te kunnen reizen voordat alles te serieus wordt, haha. Ook hoop ik na of tijdens mijn 4K voorbereidingen een (halve) marathon te kunnen rennen! Deze reis hoop ik met jullie te kunnen delen op sociale media en mijn website.

 

Tot slot

Ik zou het zeker aanraden om meer te bewegen. Geniet van de kleine maar mooie dingen die je om je heen ziet. Het veranderen van de blaadjes bijvoorbeeld in de herfst of een huppelend pasgeboren lammetje in de wei rond het voorjaar. Daarnaast hoop ik je aan te kunnen sporten om mijn 4K for cancer sponsoractie te bekijken. Een donatie zou natuurlijk helemaal tof zijn, want niemand verdient het om kanker (alleen) te moeten doorstaan. Het Ulman fonds zorgt ervoor dat jongvolwassenen in deze moeilijk periode genoeg lichamelijke, mentale en financiële steun kunnen krijgen. Your donation counts!

 

Nieuwsgierig geworden? Neem een kijkje op Instagram bij Illona. Meer weten over het doel en de mogelijkheid tot doneren? Klik hier en je komt gelijk op de website terecht. Meer verhalen in deze serie lees je hier